24-uurs 2006
Vorig jaar hebben wij met de Windruis, een Elan 295, een respectabele 142 mijl gevaren. Dit jaar stonden wij voor de uitdaging om dit record met ons nieuwe schip, de 
; een Elan 333, te verbeteren.
Op het laatste moment vonden er wat mutaties met betrekking tot de bemanning plaats, de rest van de voorbereidingen verliepen soepeltjes. 
Floris zou met een ander schip meevaren, maar de schipper van dat jacht moest op het laatste moment afhaken omdat men de bemanning niet rond kreeg.
Kees werd ook op het laatste moment gevraagd mee te gaan. Kees bracht een reddingsvlot mee (dat scheelde dus weer in de kosten 😉. en hij had ook nog een halfwinder voor een Hanse 401 liggen. Deze laatste bleek helaas een paar meter te groot voor de Elan 333. Dan toch maar op weg met de iets te kleine halfwinder van de Windruis.
19:15 uur – Start Durgerdam
Met z’n drietjes verlieten wiij vrijdagmiddag om 17:30 uur de haven van Muiderzand. Door in de vaargeul richting Pampus op te kruizen konden wij even aan elkaar en het schip wennen. Het eerste rak vanuit de start Muiden lag net even minder gunstig dan de start vanuit Durgerdam, dus besloten wij de motor te starten om net op tijd bij Durgerdam aan te komen voor de start. 
Het toeval bracht ons naast een andere Elan 333 aan de start, op weg naar de P1. Tot ons genoegen, lieten wij deze 333 en alle andere schepen vanuit Durgerdam achter ons, een leuke opsteker zo aan het begin van de race.
Bij de P1 kwamen wij in het veld terecht dat vanuit Muiden was gestart. Wij kwamen zo’n beetje halverwege het veld in maar hadden er op dat moment bijna een mijl meer op zitten. Het eerste rak legden wij met een gemiddelde van 7,1 knopen af.
20:53 uur – EA-2
De weersverwachtingen voorspelden allemaal weinig wind, met de meeste wind in het noordelijk deel. Daarom besloten wij zo snel mogelijk het IJsselmeer op te gaan. Via de EA2 richting Volendam (het lijkt wel of Volendam ieder jaar thuis speelt tijdens de 24-uurs) naar de KG10. Onderweg hebben wij erg veel plezier beleefd aan het “opvreten” van verschillende heklichtjes. Alleen de Bolecan, een Dehler 36, wilde niet echt lukken, want wij bleven maar bij elkaar liggen. Kees heeft de zaklantaarn bijna niet uitgehad om naar de zeilen te kunnen kijken voor de optimale trim.
Vlak bij de KG6 hoorde wij opeens een Chinese gong, het bleek een schip te zijn dat naast ons lag en blijkbaar de boei had geraakt. Heel apart dat er verder geen enkele reaktie volgde vanaf het schip.
Tijdens de aanloop van het Naviduct waren wij blijkbaar onvoldoende allert, want wij kwamen onder de dijk en de windmolens uit en wij realiseerden ons pas erg laat dat wij helemaal verkeerd zaten. Samen met een paar andere schepen, die ons blijkbaar hadden gevolgd, zetten wij toch koers naar de havenlichten van de kom. De lichten van de sluis waren net op rood gegaan, maar het duurde niet lang voordat wij groen kregen.
Helemaal voor in de sluis, waren wij verrast dat wij de Bolecan toch achter ons zagen liggen. Het was ons dus toch gelukt voorbij te komen.
00:00 uur – Naviduct Enkhuizen
Ruim voor de havenlichten van de Compagnieshaven hebben wij de motor uitgezet. Een grote Bavaria zette de motor nog even op volle toeren, net voor de havenlichten werd de motor uitgezet, maar de vaart zat er goed in. Groot was ons genoegen toen wij met onze iets te kleine halfwinder niet veel later toch konden passeren.
00:24 uur – KG
De wind bleef de hele nacht behoorlijk stabiel uit het noord-westen waaien met een zo’n 15-20 knopen; een perfecte wind dus. Vanaf de KG zijn wij heen en terug gegaan naar de SB-A. Wij hebben nog even overwogen om in het oostelijk deel wat ruime rakken te varen, maar zagen er een beetje tegenop om dan weer terug te komen naar het westelijk deel. Ons eerste plan was het wad ook aan te doen, maar de windrichting was hiervoor niet echt gunstig. Hoogwater Harlingen was rond 12 uur, dus eerst maar eens afwachten.
02:48 uur – LC-9
Na de tweede keer bij de KG aangekomen, zijn wij via de LC-9 naar de LC-1 gevaren. Het zal Murpheys law zijn geweest die ervoor zorgde dat wij juist in dit gedeelte met één onverlichte ton in het rijtje van de LC’s, de GPS van de kaartplotter op tilt raakte. Na een half uurtje functioneerde de GPS normaal alsof er niets was gebeurd. Vreemd.
04:34 uur – Sport-B
Vanuit de LC-1 naar de Sport-B om daarna “even” heen en weer naar de KR-A te gaan; weer ruim 20 mijl toe kunnen voegen. Inmiddels hebben wij druk overleg gehad of wij al dan niet het wad op zouden gaan. In verband met de windrichting, noord-west, was Harlingen en terug onze enige optie. Twee keer schutten zou ons niet echt helpen, maar de wadcompenstatie zou ons 4% op het geheel extra geven. 4% van 150 mijl levert ons 6 mijl, dus bijna een uur op. 2 van de drie hadden nog niet echt op het wad gevaren, dus vonden wij het leuk om gewoon voor de fun even het wad te proeven. Wij besloten om rond half elf richting Kornwerderzand te gaan om het laatste stroompje mee naar Harlingen te kunnen benutten.
08:31 uur – Sport-A
Vanuit de Sport-B nog even een heen en terug naar de Sport-A en dan op naar de VF-7. Vanuit de VF-7 was het wel even opkruisen naar Kornwerderzand, maar dat mocht de pret niet drukken. Tijdens het opkruisen zagen wij de sluis net sluiten voor een schutting naar buiten, dus wachten moesten wij toch. Wij kwamen uiteindelijk redelijk voor in de sluis te liggen en gingen rond 11 uur richting Harlingen. De wind was inmidels al wat ingezakt, maar het stroompje gaf ons de nodige steun. Precies op hoogwater, om 12:15, ronden wij de keerton en konden wij weer terug naar Kornwerderzand.
De schutting terug was erg druk en hield ook erg op. “All in the game” zullen wij maar zeggen. Inmiddels hadden wij gehoord dat er in het gedeelte tussen Enkhuizen en Medemblik geen wind meer was. Erg ongerust maakten wij ons op dat moment nog niet, want wij konden met een gunstige windrichting in een bijna rechte lijn naar Medemblik; een afstand van ongeveer 17 mijl waar wij bijna 7 uur over mochten doen!
14:56 uur – VF-7
Naar de VF-7 toe was het al erg lastig om wat vaart in de boot te houden en daarna was het helemaal lastig. De wind keek echt op te zijn en wij probeerde van elk zuchtje te profiteren. 
Steeds weer spraken wij elkaar moed in door onszelf voor te houden dat wij maar een uurtje wind nodig zouden hebben om de finish ruim op tijd te kunnen halen. Kruipend kwamen steeds een beetje dichter bij onze eindbestemming, steeds loerend over het water of dat zuchtje wind al dan niet onze kant op zou komen. In deze meest spannende uren kwamen wij om 19:11 uur bij de KR-A. Vanaf hier was het iets meer aan de wind, wat ons ook wat meer snelheid opleverde. “Als, als de wind maar even opsteekt, dan moet het lukken”, bleven wij onszelf voorhouden. Inmiddels werden de notities van de nacht met de GPS track vergeleken, voordat wij de definitieve resultaten op het wedstrijdformulier plakten. Een snelle optelsom gaf aan dat wij rond de 135 mijl uit zouden komen. (later bleken wij ons toch enigszins vergist te hebben, want het waren er “maar” 125,37)
20:05 uur – WP6
Alles lag dus klaar om direct na de finish de papieren in te kunnen leveren. Nu alleen dat kleine beetje wind nog. Om 20:05 ronden wij de laatste boei, de WP-6. Nog 40 minuten voor de laatste 2 mijl. Met de wind die wij toen hadden zou het niet lukken, maar dat ene zuchtje wind zou ons misschien net op tijd een reglementaire finish kunnen opleveren. De finshschepen met de flash-lights hadden wij in zicht, op ongeveer 300 meter voor de finsih toen het 20:45 werd. De flashlights van de finishschepen gingen uit toen wij enigszins teleurgesteld de zeilen streken. De motor was nog niet aangezet toen dat vlaagje wind toch op kwam zetten. Toch de zeilen maar weer hijzen. Met de fok zijn wij in de wind gaan liggen en snel het grootzeil erbij.
20:51 uur – de Finish
11½ minuut later kwamen wij toch enthousiast over de finish. Waarom kon dat laatste beetje wind niet een kwartiertje eerder komen?
|
|
Toch hebben wij even later moe maar zeker zeer voldaan de race met elkaar geëvalueerd. Kees is als trimmer van zeer grote waarde geweest; hij heeft er alles uitgehaald wat voor ons mogelijk was. Floris en Berry hebben zich bezig gehouden met de tactiek, aan het roer en de lijntjes. Als team waren hadden wij wel het gevoel goed gezeild te hebben, maar waren wij zeer verrast toen wij uit de uitslagen opmaakten dat wij voor het klassement hadden kunnen gaan. Wij zijn niet reglementair gefinshed ,maar hebben wel de voldoening het goed gedaan te hebben en over het algemeen de juiste keuzes te hebben gemaakt. Dat wij Harlingen visa versa hebben gedaan, hebben wij geen van drieën spijt van gehad. Zelf vinden wij dat wij niet hadden kunnen voorzien dat wij te laat aan zouden komen. De windstilte zo lang en zonder ook maar een paar echte vlaagjes was natuurlijk ook heel bijzonder.
Volgend jaar hebben wij weer een uitdaging: op tijd aan de finish en wie weet, misschien naast de fun, ook voor het klassement?